Lidersiz Miyiz ?

 

Bu yazıyı kaleme almaktaki temel nedenim, çevremde, sosyal medyada , televizyon tartışmalarında gözlemlediğim genel bir yargının, anlayışın yanlış olduğunu düşünüyor olmamdır.  Şöyle ki toplumun belli bir çoğunluğunda var olan, genel olarak liderlik, özel olarak da siyasi liderlik söz konusu olduğunda kafalarında oluşan imaj, bir liderden beklenen davranışların : “sert, parmak sallayan, farklı düşünceleri en sert biçimde aşağılayan, hatta küfreden, her konuda kendi karar verip inatla, yanlış da olsa o kararı  sürdürmekte olan kişi” olduğudur.  Bir kesim tarafından vizyon sahibi, liderlik vasıflarına sahip , peşinden gidilecek ve onlara hükmetmesini istedikleri lider tipinin bu olduğu düşünülmektedir.

Bu anlayış, çok sorunludur ve günümüz Türkiye’sinde yaşanan otoriterleşmenin temel nedenlerinden biridir. Türk toplumu neden bir anlamda  padişah kadar güçlü  yetkilerle donatılmış, sorgulanamayan, denetlenmeyen, sabahtan akşama aklına eserse temel ekonomi politikalarını bile değiştirebilen, iktidar gücünün üç unsuru olan Yargı, Yasama, ve Yürütmeyi kendine bağlayan ve adeta  güç zehirlenmesi yaşayarak zalimleşen bir liderliği mubah görmektedir?. Bu elbetteki araştırılmaya ve ortaya çıkarılmaya değer bir konudur fakat bu yazının amacı ve konusu dışındadır.

Peki beğenilmeyen, burun kıvrılan, “bunda liderlik vasfı yok” denilen liderlik tipi, anlayışı nasıldır ona da kısaca değinmek istiyorum. Öncelikle farklıklara düşmanca yaklaşmayan, bütünleştirici ve kucaklayıcı, yetkilerin bir demokraside olması gerektiği kadarını isteyen, azarlamadan liyakatla görev yapan kişinin belli bir kesim ve topluluk tarafından  liderlik vasıfları yetersiz bulunduğunu üzülerek gözlemliyorum. Bu anlayışı  kırmak hem demokrasiyi hem de demokratik lider anlayışını topluma öğretmek gerekmekte diye düşünüyorum.

Son olarak, Devleti bir senfoni orkestrasına benzetirsek, lider burada uyumu ve işlevi sağlayıcı, her birimin görevini en iyi şekilde yapması yönünde çaba harcayan, bu birimlere yetki ve sorumluluk veren ve  bir maestro gibi, senfonik  bütünlüğü sağlayan kişidir aslında.

Ekrem ÇAKAR

Mart, 2023

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Duygusal Açlık

İhtiyacınız olmayan bir metayı satın alır mısınız? Cevabınız hayır değil mi? Fakat kapitalist sistem çarklarını öyle bir oluşturmuştur ki öncelikle size, sizin ihtiyacınız olmayan bir şeyi, ihtiyacınız olduğuna ikna eder. Bunu yapabilmesinin çok çeşitli yolları vardır: pazarlama stratejileri, reklamlar, kampanyalar vs. Siz aslında ihtiyacınız olmayan bir şeyi satın alırsınız. Her birey bir şekilde bu tüketim çarkına katılmalıdır. Katılmazsa ne olur, minimalist bir yaşam mümkün müdür? Elbette mümkündür ancak zordur. Sistem,  evde, sokakta, sosyal medyada, diğer bireylerle olan tüm ilişkilerimizde bireyi  bir  tüketim kıskacı altına almıştır. Statü hatta aşk dahi bu tüketim  ürünlerine endekslenmiştir. Bu tüketimi yapmayan bireyle toplumun ve bireyle çevresinin aradında bir boşluk, bir gerilim oluşturmaktadır. Sistem sizi sürekli olarak tüketmeye teşvik etmektedir. Duygusal açlık burada bu gerilimlerin, eksik kalmama içgüdüsünün devreye girmesiyle ortaya çıkar. Ekr...
Devamı

Klavye Aktivizmi ve Toplumsal Tepkisizlik Üzerine Bir Yorum

Son yıllarda Türkiye’de yaşanan toplumsal olaylar, özellikle sosyal medyada büyük yankı buluyor. Protestoların sokağa taşması, kimi zaman ülke gündemini belirliyor. Ancak bu fiziksel hareketliliğe rağmen, dijital ortamda süregiden eleştiri dili ve davranış kalıpları, bazı çelişkileri de beraberinde getiriyor. Bu yazıda, sosyal medyada sergilenen "duyarlılık gösterileri"nin ne derece samimi olduğu ve Türkiye’deki örgütlü mücadele kültürünün zaman içinde nasıl erozyona uğradığı üzerine düşünmeye çalışacağım.   Toplumsal hareketlerin yükseldiği dönemlerde, sosyal medya üzerinden bir “duyarlılık yarışı” baş gösteriyor. Birçok kişi, özellikle protestolara katılmayanları eleştirme yoluna gidiyor. Ne var ki bu eleştirilerin büyük kısmı da yine eylemselliğin dışında kalıyor; bir başka deyişle, protestoya katılmayanı eleştiren kişi de, aynı şekilde yalnızca dijital alanda varlık gösteriyor. Bu durum, klavye başında yapılan aktivizm ya da daha yerleşik bir ifadeyle "klavye...
Devamı

İbadet, Riya Ve İnsanı Erdemler

  İBADET, RİYA VE İNSANİ ERDEMLER   Dinin, ülkemiz özelinde düşünürsek İslam dininin, toplumda bireyler arası ilişkiler üzerindeki etkileri oldukça belirleyici olagelmiştir. Büyük bir toplumsal kesim, bir kişinin ahlaklı, dürüst, güvenilir ve benzeri erdemlere sahip olup olmadığı, yahut yüksek düzeyde bu erdemleri taşıyıp taşımadığı konusunda   karar verirken   ibadetlerini, “namaz oruç vb.” yapıp yapmadığına bakarak bir kanaate varıyor. Bu kişisel, iktisadi hem de politik ve hatta kültürel ilişkiler bağlamında geçerli olmaktadır. Bu çok önemli   yanlış!, hem dine hem de bireylerarası ilişkilere zarar veren , ibadete riya bulaştıran bir anlayış olarak yüz yıllardır var olagelmektedir. Din, birey ile Allah arasındaki değer / değersizlik ilişkisini belirlemeli, birey ile birey arasındaki değer / değersizlik ilişkisini ise temel olarak insani erdemler ki örnek olarak : ahlak, dürüstlük, alçakgönüllülük, empati duygusu, yardımseverlik, ve daha pek çok insani e...
Devamı